Vanavond ben ik hier precies een week. Een week waarin allerlei indrukken elkaar opvolgden. Een week zonder tijd om alle rondvliegende indrukken te laten bezinken. Een week waarin ik afscheid nam van Utrecht en waarin ik Sheffield - een beetje - leerde kennen. We gingen naar Engeland met de boot, waardoor ik de groeiende afstand wel
moest ervaren. Net zoals het Waddeneilandgevoel: de tocht over het water helpt je om in een andere gemoedstoestand te komen. Hoewel het in het laatste geval meestal om een versterkt vakantiegevoel gaat, zal het in mijn geval hopelijk ook helpen bij het verwerkingsproces.
Na een lange reis door prachtig Engels landschap (ik voelde me er meteen thuis!) kwam Sheffield in zicht: overal lichtjes, in de dalen en op de heuvels. Het bleek minder lieflijk dan we bij het eerste aanzicht vermoedden. De tomtom stuurde ons over allerlei drukke rondwegen, waardoor de stad enorme proporties aannam. Na een half uur rondweg kwamen we aan bij ons hostel: The Harley. Door de drukte rondom dit hostel begonnen we ons af te vragen of we wel bij het juiste adres waren, en toen ons bij de ingang werd gevraagd om tickets te kopen voor de
party die gaande was, wisten we zeker dat we bij het verkeerde hostel waren. Niets was minder waar - boven deze alto-club bevond zich ons hostel. De gasten werd op een papier aan de muur vriendelijk verzocht zich niet teveel aan te trekken van geluidsoverlast. We mochten dus van geluk spreken toen onze boeking niet bleek te zijn aangekomen en de receptioniste van The Harley gedwongen was een ander hotel voor ons te boeken. Om 1 uur 's nachts lag in een echt hotel, midden het inmiddels angstaanjagende Sheffield. De volgende morgen aten we een English Breakfast en zag Sheffield er een stuk toegankelijker uit. Dit gevoel nam toe naarmate we mijn campus naderden. 'Endcliffe' ligt aan een mooie kant van de stad en er is zoveel groen dat ik het gevoel heb in een park te wonen.
 |
| Oprit naar mijn huis |
 |
| Mijn voordeur |
|
|
|
|
Vanaf het moment dat ik mijn deur opende en het allemaal echt begon, is het allemaal heel snel gegaan. Ik weet niet meer precies wat ik allemaal heb gedaan, wanneer en met wie. Alles staat op z'n kop, zelfs de auto's rijden aan de verkeerde kant van de weg. En toch blijf ik dezelfde - dat is het verschil met de verhuizing naar Utrecht. Ik moet alles opnieuw uitvinden: ik vraag iedereen om de weg (Engelse mensen zijn daar heel aardig in, ze lopen zelfs met je mee!), ik weet niet meer wat ik op mijn boterham moet doen, ik denk uren na over de vraag of ik mee uit moet gaan of niet en beland vervolgens bij de vraag wat ik met mijn leven wil. Tot mijn grote verrassing heb ik op die laatste vraag een veel beter antwoord dan vroeger. En daardoor ben ik behalve in de war en druk ook erg blij. Het is zo fijn om in je eentje door een nieuwe stad te lopen en deze te verkennen. Te weten dat je in dit opzicht aan jezelf genoeg hebt en dat je ervan geniet. De enorme bibliotheek met uitzicht op de heuvels, de industriële gebouwen en de nieuwe flats, de mooie oude kerken. De pubs, café's, de boekwinkeltjes. Allemaal plaatsen waar ik me thuis kan voelen. Het is heel fijn om een mooie eigen kamer te hebben in Sheffield, zelfs aan het oranje begin ik te wennen.
 |
| Het uitzicht | | | |
Volgende week begint het studerende leven hier, de afgelopen week was Intro-week. Ik heb met heel veel moeite en inspanning drie vakken kunnen kiezen waar ik erg blij mee ben (voor de liefhebbers): Exchanging Letters (postgrad, 15 ECTS, over Amerikaanse brieven), Academic English, Reading & Writing (undergrad, 5 ECTS) en Philosophy of the Imagination (undergrad, wel moeilijk, 10 ECTS). Maar eerst ga ik morgen met een dagtocht het Peak District verkennen, een waarschijnlijk prachtig en enorm natuurgebied dat vlak naast Sheffield ligt. Ik heb een fototoestel mee: I'll keep you posted!
 |
| Peak District (foto van Adriaan) |
